کلستاز کبدی به صورت افزایش آلکالن فسفاتاز و گاماگلوتامیل ترانس پپتیداز و بدنبال آن هیپربیلی روبینمی کونژوگه مشخص می شود. کلستاز به دو دسته داخل کبدی و خارج کبدی تقسیم بندی می گردد. کلستاز داخل کبدی نشانگر اختلال عملکرد هپاتوسلولار یا وجود ضایعه انسدادی مجاری صفراوی داخل کبدی دیستال به کانالیکول های صفراوی می باشد. اولین قدم برای بررسی کلستاز، افتراق کلستاز داخل کبدی از خارج کبدی است. سونوگرافی شکم، برای رد وجود دیلاتاسیون مجاری صفراوی خارج و داخل کبدی حساس و اختصاصی است. اگر اختلال مجاری صفراوی وجود داشته باشد، قدم بعدی می تواند (MRCP) Magnetic Resonance Cholangiopancreatography یا (EUS) Endoscopic Ultrasound باشد. در صورتیکه در تصویربرداری شواهد انسداد خارج کبدی وجود نداشته باشد، تشخیص کلستاز داخل کبدی مطرح می شود که جهت بررسی آن، ابتدا (AMA) Antimitochondrial Antibody چک می شود و اگر AMA منفی باشد، بیوپسی کبد مدنظر قرار می گیرد. . .

اکثر داروهای گوناگونی که به منظور درمان بیماری های مختلف به کار می روند، در کبد متابولیزه می شوند. حاصل این تغییر و تحول گاه متابولیت های خطرنانکی است که در صورت عدم توانایی سیستم های آنزیمی موجود در پالایش آنها، باعث آسیب های حاد و مزمن به بافت کبد می شوند. برخی داروها نیز مستقیما سمیت کبدی دارند بیماری های کبدی ناشی از داروها طیف گسترده ای از تمام بیماری های کبدی شامل: هپاتیت های حاد و مزمن، کلستاز، سیروز، درگیری های عروقی و حتی بدخیمی ها را شامل می شود. هپاتوتوکسیسیتی داروها به دو گروه A(ناشی از خواص فارماکولوژیک) و B(آلرژیک و ایدیوسینکراتیک) تقسیم می شود. دقت در عوامل خطری نظیر سن، جنس و استفاده از سایر داروها در هنگام تجویز دارویی با سمیت شناخته شده کبدی، حایز اهمیت بسیار است. در تشخیص بیماری های کبدی ناشی از داروها مهمترین نکته به خاطر داشتن این عوارض است. پس از افزایش آنزیم های کبدی یا هر گونه علایم کبدی به دنبال مصرف یک داروی خاص، بهترین روش برخورد قطع آن دارو می باشد چرا که اغلب آثار هپاتوتوکسیک داروها قابل برگشت بوده و در صورت قطع به موقع هیچ اثر سوئی برجا نمی ماند. برای هپاتوتوکسیسیتی برخی داروهای خاص نظیر استامینوفن، ایزونیازید و متوتروکسات روش های درمانی و پیگیری خاصی وجود دارد که آشنایی با آنها برای هر پزشکی ضروری است.

زمینه و هدف: بیماریهای مزمن کبدی مخصوصا سیروز از بیماریهای شایع در جوامع مختلف است که می تواند باعث ایجاد عوارض متعددی در بیماران شود و احتمالا یکی از این عوارض، بیماری پریودنتال است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی رابطه بین بیماریهای پریودنتال و بیماریهای مزمن کبدی بود.مواد و روشها: در این تحقیق که به روش مورد- شاهدی انجام گرفت دو گروه شامل 60 بیمار با بیماری مزمن کبد به عنوان گروه مورد و 60 فرد سالم از نظر سیستمیک به عنوان گروه شاهد شرکت داشتند. این دو گروه از لحاظ سن، جنس، میزان تحصیلات، وضعیت اقتصادی و مصرف سیگار مشابه سازی شدند و شاخص های پلاک ایندکس (PI) سطح کلینیکی اتچمنت (CAL) و خونریزی از لثه هنگام پروبینگ (GB) در این دو گروه با هم مقایسه گردید.یافته ها: مقایسه دو گروه مورد و شاهد نشان داد که loss of CAL بیماران به طور مشخصی از loss of CAL افراد سالم بیشتر بود (P<0.05) و بیماران کبدی 3.3 برابر بیشتر از گروه کنترل با loss of CAL متوسط و شدید مواجه بودند (odds ratio=3.3) و با احتمال 95درصد در مواجهه بیماران کبدی با عامل خطر loss of CAL متوسط و شدید حداقل 2.1 تا حداکثر 5.2 برابر برآورد گردید (5.3 تا 2.1 =CIOR) اما شاخصهای PI و GB بین دو گروه تفاوت آماری معنی داری نداشتند (P>0.05).نتیجه گیری: بیماران مبتلا به بیماری کبدی مزمن نسبت به افراد سالم دارای loss of clinical attachment level بیشتری هستند.

خانمی 46 ساله با درد ناحیه 4/1 فوقانی سمت راست شکم که 6 ماه ادامه داشته است مراجعه و در معاینات، کبد حساس و بزرگ مشاهده گردید. سونوگرافی وجود 4 کیست در کبد را نشان داد که با انجام تست کازونی و IFA کیست هیداتید تشخیص داده شدند. بیمار تحت عمل جراحی قرار گرفت و 4 کیست هیداتید با اندازه های, 4×3×2cm, 3×4×5cm  14×12×10cm و15×11×13cm به ترتیب از قسمت قدامی (فوقانی) لب چپ، قسمت تحتانی (قدامی) لب چپ، قسمت تحتانی (قدامی) لب راست و فوقانی (قدامی) لب راست کبد خارج گردید که در داخل کیست چهارم کیست دیگری (کیست دختر) به اندازه 11×10×10cm وجود داشت.تمامی کیست ها دارای خصوصیات اختصاصی کیست هیداتید بوده و گزارش پاتولوژی نیز تشخیص قلبی را تایید نمود. بیمار، 1، 3، 9 و 12 ماه بعد از عمل جراحی معاینه شده و سونوگرافی نیز بعمل آمد که علائمی ناشی از تشکیل مجدد کیست هیداتید مشاهده نشد.

هدف: گزارش یک مورد اندوفتالمیت اندوژن با کلبسیلا در بیمار مبتلا به آبسه کبدی.گزارش مورد: آقای 79 ساله ای با شکایت کاهش شدید بینایی و درد چشم چپ مراجعه نمود. در معاینه بالینی بیمار، پرخونی در ملتحمه، ادم قرنیه، هیپوپیون و واکنش سلولی شدید در فضای زجاجیه چشم چپ و تغییر رنگ زرد ملتحمه چشم راست مشهود بود. سی تی اسکن شکمی نشان دهنده آبسه کبدی در لوب راست بود که توسط بیوپسی از پوست تحت راهنمایی سونوگرافی تایید شد. کشت خون، زجاجیه و بیوپسی کبد نشان دهنده رشد کلبسیلا بود. بیمار مبتلا به اندوفتالمیت اندوژن کلبسیلایی ثانویه به باکترمی حاصل از آبسه کبدی بود.نتیجه گیری: گزارش این مورد نشان می دهد که این بیماری محدود به شرق آسیا نبوده و ممکن است مساله ای جهانی باشد.

مقدمه: بیماریهای مزمن کبدی کودکان عوارض مختلفی در سیستم اندوکرین برجای می گذارند. بنابراین شناخت به موقع این عوارض می تواند سبب درمان به موقع و بهبود وضعیت بیمار و کیفیت زندگی شود. هدف این مطالعه بررسی اختلالات اندوکرین در کودکان مبتلا به بیماری مزمن کبدی می باشد.روش کار: این مطالعه به صورت توصیفی مقطعی یک گروهه در بیمارستان قائم مشهد به مدت دو سال 1388-1389 بر 57 بیمار مبتلا به بیماری مزمن کبدی بین سنین 1 -18 سال انجام شد. پس از اخذ رضایت از والدین کودک، اطلاعات فردی و نوع بیماری کبدی و معاینه بالینی ثبت شد و سپس از بیماران 5 cc خون وریدی ناشتا گرفته و سطوح هورمون های تیروئیدی، پاراتیروئید، هورمون رشد و IGF 1 و آنزیم های کبدی، کلسیم، فسفر و قند خون در آزمایشگاه با روشهای استاندارد سنجیده و نتایج با جداول مربوط به سن تطبیق داده شد. داده ها توسط نرم افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل شدند.نتایج: هورمون تیروئید در اکثر مبتلایان در محدوده طبیعی قرار داشت.مقادیر مربوط به IGF1 سرم در این گروه به طور آشکاری کاهش یافته بود. 28% کودکان سطوح PTH بالاتر از حد طبیعی سنی داشتند و 24% کودکان تحت مطالعه سطوح فسفر کمتر از حد طبیعی داشتند. یک سوم بیماران دارای شکستگی های استخوانی بودند. دیابت آشکار در این مطالعه مشاهده نشد.نتیجه گیری: کودکان مبتلا به بیماری مزمن کبدی مقاومت به هورمون رشد دارند و در خطر کاهش محتوای معدنی استخوان و شکستگی استخوان می باشند. لذا سطوح سرمی هورمونها باید به دقت و به صورت متناوب کنترل شوند.

زمینه: مقاومت به انسولین و عدم تحمل گلوکز در سیروز کبدی شیوع بالایی دارد و به عنوان یک عامل پیش آگهی مهم مطرح است.هدف: مطالعه به منظور تعیین ارتباط بین مقاومت به انسولین با شدت بیماری سیروز کبدی انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی بر روی 76 بیمار مبتلا به سیروز کبدی مراجعه کننده به بیمارستان بوعلی سینا قزوین در سال های 1385 و 1386 انجام شد. سطح انسولین، گلوکز ناشتای سرم و تحمل گلوکز خوراکی (OGTT) در تمام بیماران ارزیابی شد. بیماران از نظر شدت سیروز کبدی بر اساس طبقه بندی چاید- پاف به سه گروه B, A و C تقسیم بندی شدند. مقاومت به انسولین با استفاده از مدل هومئوستاز ارزیابی مقاومت به انسولین (HOMA-IR) در گروه های B, A و C تعیین شد. داده ها با آزمون های تی، آنالیز واریانس، مجذور کای و فیشر تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: میزان بروز مقاومت به انسولین در بیماران مبتلا به سیروز کبدی 60.5% و در گروه های B, A و C طبقه بندی چایلد- پاف به ترتیب %66.7, %31.6 و 74.1% بود. ارتباط معنی داری بین مقاومت به انسولین و سیروز کبدی وجود داشت (p=0.01). بر اساس آزمون تحمل گلوکز خوراکی 34.2% بیماران دیابت ملیتوس، 31.6% تحمل گلوکز مختل و 34.2% تحمل گلوکز طبیعی داشتند.نتیجه گیری: با توجه به یافته ها به نظر می رسد مقاومت به انسولین در بیماران مبتلا به سیروز کبدی با شدت سیروز ارتباط دارد.

مقدمه: امروزه بیماری های کبدی به عنوان یکی از علل عمده ناخوشی، مرگ و میر و افزایش هزینه های بهداشتی در سراسر جهان محسوب می شود و تلاش جهانی برای محدود کردن این بیماری آغاز شده است. یکی از این تلاش ها، توسعه شیوه های علمی و راه اندازی سامانه های مناسب اطلاعاتی به منظور فهم مشکلات و استفاده از قابل دسترس ترین داده ها و الگوها به منظور ارائه اطلاعات به موقع و علمی برای اخذ تصمیمات ضروری است. این مقاله با هدف مطالعه تطبیقی سامانه مدیریت اطلاعات بیماری های کبدی در کشورهای منتخب انجام شد.روش بررسی: در این پژوهش توصیفی و تطبیقی، ابتدا وضعیت موجود کشور با مراجعه به»مرکز مدیریت بیماری ها«مستقر در وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی و بیمارستان های نمازی شیراز، امام خمینی تهران و الزهرا اصفهان با مصاحبه حضوری با مسوول مرکز درمان بیماری های واگیردار و مسوولین بخش های درمان بیماری های کبدی در بیمارستان ها در فروردین ماه 2013 میلادی و بررسی فرم ها و مستندات با استفاده از چک لیست (روایی ابزار بر اساس روش اعتبار محتوا)، بررسی و سپس به بررسی سامانه مدیریت اطلاعات بیماری های کبدی در کشورهای منتخب پرداخته شد. تحلیل اطلاعات بر اساس مقایسه ویژگی های سامانه های اشاره شده در کشورهای مورد مطالعه، به صورت تحلیل توصیفی- نظری صورت گرفت.یافته ها: سامانه مدیریت اطلاعات بیماری های کبدی بر اساس مطالعه و تجارب آمریکا، کانادا و مالزی و بر اساس نیاز کشور در قالب سه محور مشخصات کلی سامانه، منابع داده و نیز ضوابط جمع آوری، گزارش و پردازش داده ها طراحی شد.نتیجه گیری: با توجه به شیوع بالای بیماری های کبدی در ایران و فقدان سامانه جامع مدیریت اطلاعات بیماری های کبدی، طراحی الگوی سامانه مدیریت اطلاعات بیماری های کبدی، جهت مدیریت بیماری که کنترل کیفیت و کنترل هزینه ها- به عنوان دو هدف متعالی نظام های بهداشتی را به دنبال دارد، توصیه می گردد.